"Jam plotësisht i pafajshëm": Sheholli mohon akuzat për spiunazh në favor të BIA-s

"Jam plotësisht i pafajshëm", ka deklaruar Fatmir Sheholli para trupit gjykues, duke e hedhur poshtë akuzën e Prokurorisë për spiunazh. Deklarimi u bë në seancën fillestare në Gjykatën Themelore në Prishtinë, në një proces që e lidh të akuzuarin me shërbimin inteligjent serb, BIA.

Sheholli akuzohet për veprat penale "Spiunazh" dhe "Shantazh", ndonëse jo të gjitha raportimet nga salla e përmendin akuzën e dytë: pjesë e raportimeve flasin vetëm për akuzën e spiunazhit. I akuzuari ishte i pranishëm në sallë gjatë seancës.

Në sallën e gjykimit ishte edhe Nenad Rashiq, roli i të cilit mbetet i pasqaruar: sipas një raportimi ai ndodhej aty në cilësinë e të dëmtuarit, ndërsa sipas një tjetri ishte dëshmitari i parë që u paraqit për të dhënë dëshmi në procesin ndaj Shehollit. E paqartë mbetet edhe pozita e tij zyrtare, i identifikuar një herë si ministër në detyrë dhe një herë si deputet nga radhët e komunitetit serb. Po ashtu nuk është i njëjtë as përshkrimi i fazës së procesit: një pjesë e raportimeve e paraqesin seancën si fillestare, me deklarim rreth fajësisë, ndërsa një tjetër thotë se seanca po vazhdonte me dëgjimin e dëshmitarit të parë dhe procedurat e tjera gjyqësore.

Sipas Prokurorisë, nga një datë e papërcaktuar deri më 9 tetor 2025, Sheholli kishte vepruar si person i rekrutuar nga BIA, duke zbatuar urdhrat dhe detyrat e Bojan Dimiqit, të cilin aktakuza e identifikon si drejtor të Drejtorisë Kundër Terrorizmit dhe Krimit të Organizuar Ndërkombëtar në BIA. Pretendohet se ai kishte mbledhur dhe përcjellë informacione e dokumente lidhur me aktivitetet politike, gjendjen e sigurisë dhe funksionimin e institucioneve të Kosovës.

Dosja e akuzës mbështetet në dhjetëra prova materiale dhe personale: përgjime telefonike, komunikime të nxjerra nga telefoni i Shehollit, video-incizime, pamje të kamerave të sigurisë, dokumente të sekuestruara, dëshmi dëshmitarësh dhe një raport financiar. Data e aktakuzës raportohet si 24 gusht 2026, një datë që nuk gjen konfirmim në raportimet e tjera dhe që bie ndesh me periudhën e veprimeve të pretenduara.

Elementi më i rëndë i dosjes lidhet me një dokument të titulluar "Top Secret2", fotografia e të cilit, sipas Prokurorisë, u gjet në telefonin e të akuzuarit. Sipas përmbajtjes së tij, fonde të mbledhura nga "ambasadat islamike" në Beograd do të investoheshin në ndërtimin e xhamive në Kosovë, me qëllim shtrirjen e ndikimit të islamit, përçarjen e shqiptarëve, nxitjen e emigrimit dhe ndryshimin e perceptimit të Perëndimit për Kosovën. Kjo, gjithnjë sipas dokumentit të cituar në aktakuzë, do të krijonte rrethana që i shërbejnë synimit të Serbisë për rikthimin e Kosovës nën juridiksionin e saj.

Peshën ligjore të rastit e përcakton Kodi Penal i Republikës së Kosovës, i cili spiunazhin e trajton në nenin 124. Paragrafi 3 i tij përcakton: "Kushdo që hyn në shërbimin informativ të huaj, mbledh të dhëna për të apo në ndonjë mënyrë tjetër e ndihmon punën e shërbimit të tillë, dënohet me jo më pak se pesë vjet burgim". Për shantazhin, në rrethanat e paragrafit 2 të dispozitës përkatëse, parashihet gjobë dhe burgim prej një deri në dhjetë vjet, ndër të tjera kur vepra kryhet nga një anëtar i grupit, me përdorim të armës apo mjetit të rrezikshëm, ose kur rezulton me përfitim të kundërligjshëm mbi dhjetë mijë euro. Dënimi i mundshëm mbetet i varur nga veprat për të cilat eventualisht do të shpallej fajtor dhe nga vlerësimi i gjykatës për provat dhe rrethanat.