Pas një fundjave me ndërtesa të djegura dhe mijëra biznese të plaçkitura, qeveria franceze zgjat shtetrrethimin e natës dhe premton një vendosje policore "masive". Në themel të krizës qëndrojnë shkollat, kostoja e jetesës dhe një shtet i zhytur në borxhe.

Bashkia historike e Limoges, qytet në Francën qendrore, u dogj gjatë fundjavës, ndërsa trazirat përfshinë vendin dhe mijëra biznese u plaçkitën. Deri të hënën në mbrëmje, më shumë se 2.500 persona ishin marrë në paraburgim nga policia, sipas ministrit francez të Drejtësisë, Gérald Darmanin.
Autoritetet franceze po zgjatin shtetrrethimin gjatë natës dhe po shtojnë praninë e policisë në hapësirat publike, në përpjekje për të rimarrë kontrollin. Masat kufizuese janë vendosur rreth sheshit Place de la République dhe zonës tregtare Les Halles në Paris, si dhe në Lyon e në qytete të tjera. Natën e së hënës, Parisi dhe Lyoni nuk raportuan incidente të mëdha, por masat po zgjaten.
Ministri i Brendshëm, Laurent Nuñez, pranoi se autoritetet e kishin nënvlerësuar shkallën e trazirave dhe se gjatë protestave të së shtunës humbën kontrollin në disa qytete. Pas këtij pranimi, kryeministri Sébastien Lecornu premtoi të martën një vendosje policore "masive" para demonstratave të radhës, të planifikuara për më 24 tetor.
Presidenti Emmanuel Macron, në një fjalim të së dielës, bëri dallimin mes protestave paqësore për shkolla më të mira dhe kushte më të mira pune dhe trazirëve, të cilët, sipas tij, i rrëmbyen këto protesta. Ai tha se qeveria do t'i dëgjojë kërkesat e protestuesve dhe do t'i ndëshkojë trazirët. Macron fajësoi për dhunën "grupet radikale të së majtës ekstreme" dhe "kriminelët", duke deklaruar se "ata që kërkuan të rrëzonin republikën do të mbajnë përgjegjësi."
Gjithçka nisi në mesin e shtatorit, në periferitë e Parisit. Nxënës të shkollave të mesme dhe mësues dolën në rrugë duke kërkuar ndryshime për klasat e mbipopulluara, ndërtesat që po rrënohen dhe mungesën e mësuesve. Brenda pesë javësh, protestave iu bashkuan sindikatat dhe aktivistët e Jelekëve të Verdhë, një lëvizje qytetare franceze nga poshtë, dhe ato u shndërruan në një lëvizje më të gjerë kundër kostos së lartë të jetesës dhe rënies së shërbimeve publike.
Qeveria ka bërë disa lëshime. Më 8 tetor, Ministria e Arsimit Kombëtar njoftoi planin për të dërguar më shumë se 3.000 mësues zëvendësues në shkollat e mesme më në nevojë dhe autorizoi disa qindra punësime shtesë.
Ndryshime më të thella, megjithatë, pengohen nga presioni financiar dhe bllokimi politik. Borxhi publik i Francës arriti në fund të qershorit në gati 3,6 trilionë euro, i barabartë me 119% të prodhimit ekonomik vjetor, sipas agjencisë kombëtare të statistikave. Qeveria pret që deficiti i këtij viti të arrijë në 5,4% të prodhimit ekonomik dhe synon ta ulë në 5% në vitin 2027. Pagesat e interesave parashikohen të rriten me 12 miliardë euro vitin e ardhshëm, deri në 91,2 miliardë euro.
Aleatët e Macronit nuk kanë shumicë në parlament, një ndarje që e bën të vështirë edhe miratimin e buxhetit. Buxheti i këtij viti u miratua vetëm në shkurt, pasi qeveria e kaloi pa votim përfundimtar, dhe i mbijetoi dy mocioneve mosbesimi.
Popullariteti i presidentit është në nivele të ulëta: një sondazh i Ipsos, i kryer më 7 dhe 8 tetor, ia vendosi miratimin në 15%. Franca mban zgjedhje presidenciale në prill dhe Macron nuk mund të kandidojë për një mandat të tretë. Një sondazh tjetër i Ipsos në shtator e nxirrte qartë në krye Marine Le Pen, liderin e partisë së së djathtës ekstreme Tubimi Kombëtar, me 33% deri në 35% mbështetje në skenarë të ndryshëm të raundit të parë. Për vendin e dytë garojnë, mes të tjerëve, ish-kryeministri Édouard Philippe dhe Jean-Luc Mélenchon, lideri i partisë së së majtës ekstreme Franca e Pabindur.
Dyqane të plaçkitura, qindra protestues të shoqëruar dhe dhjetëra policë të plagosur: Roma përgjigjet me ushtri në Milano deri në fund të vitit dhe me një vepër të re penale për dhunën në protesta.

