Ebola në Kongo kalon 10.000 raste: gati gjysma e të infektuarve kanë vdekur

Pothuajse një në dy njerëz të konfirmuar me Ebola në Republikën Demokratike të Kongos (RDK) nuk ka mbijetuar. Të dhënat qeveritare të publikuara të martën numërojnë 10.060 raste të konfirmuara dhe 4.887 të vdekur, duke e çuar epideminë përtej pragut psikologjik të 10.000 të infektuarve.

Sipas Ministrisë së Shëndetësisë Publike të RDK-së, ky është shpërthimi me rritjen më të shpejtë në historinë e vendit dhe, njëkohësisht, më vdekjeprurësi që Kongo ka njohur ndonjëherë nga kjo sëmundje. Meqë rastet po shtohen edhe përtej kufijve, epidemia në tërësi renditet tashmë e dyta më e madhe dhe e dyta më vdekjeprurëse e regjistruar, pas asaj të Afrikës Perëndimore në vitet 2014-2016, kur u infektuan 28.600 njerëz dhe mbi 11.000 vdiqën brenda dy vjetësh.

Treguesi më shqetësues nuk është vetëm numri, por mënyra si përhapet virusi. Rreth 80 për qind e rasteve të reja dalin jashtë zinxhirëve të transmetimit që autoritetet shëndetësore po ndjekin. Qendrat Afrikane për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (Africa CDC) kanë bërë të qartë se, që shpërthimi të konsiderohet nën kontroll, të paktën 95 për qind e rasteve duhet të vijnë nga kontaktet e njohura të personave të infektuar.

Epidemia, e shpallur më 15 maj, shkaktohet nga virusi Bundibugyo, një lloj i rrallë i Ebolës për të cilin nuk ekziston asnjë vaksinë apo trajtim i miratuar. Të premten, Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) njoftoi se ka nisur prova e parë klinike për një vaksinë.

Pesë muaj pas shpalljes, ata që punojnë në terren përshkruajnë një sistem në kufijtë e tij. Disa qendra trajtimi janë të mbingarkuara, ndërsa zonat e largëta dhe ato të prekura rishtazi kanë mungesë furnizimesh mjekësore dhe personeli. Rastet janë regjistruar në 66 zona shëndetësore në tetë provinca, nga vetëm tri zona në ditët e para.

Shumë ekipe nuk kanë automjete të përshtatshme dhe e kanë të vështirë t'i bindin familjet të dorëzojnë të sëmurët për trajtim dhe të vdekurit për varrim të sigurt. Të paktën gjysma e atyre që kanë humbur jetën nuk u shtruan kurrë për trajtim.

Pasojat shtrihen edhe përtej Ebolës. Shpërthimi ka ndërprerë kujdesin rutinë, si vaksinimet e fëmijëve, dhe në disa provinca vdekjet e nënave u dyfishuan menjëherë pas shpalljes së epidemisë.

Në radhët e vetë punonjësve të reagimit, grevat për paga të vonuara ose të papaguara janë bërë të zakonshme. Javën e kaluar, punonjësit e reagimit ndaj Ebolës në Nia Nia, në provincën Ituri, ndalën punën për shkak të shpërblimeve që u detyrohen që nga fundi i gushtit.

Me mosbesimin e publikut dhe zhgënjimin ndaj reagimit të qeverisë, punonjësit shëndetësorë janë bërë edhe objekt sulmesh. Të shtunën, sipas OBSH-së, sulmues vranë një infermier dhe plagosën rëndë një koleg të tij, ndërsa të dy po i përgjigjeshin një rasti të dyshuar me Ebola në Bafwasende, në provincën Tshopo. Nuk dihet ende se kush janë autorët.