Katër cisterna në flakë në Hormuz, Irani sfidon SHBA-në për minat

Katër cisterna nafte kanë marrë flakë në ngushticën e Hormuzit pasi u përplasën me mina, kanë pretenduar të enjten, më 29 tetor, forcat e armatosura iraniane. Ky pretendim vjen në një kohë kur Uashingtoni këmbëngul se e ka pastruar në pjesën më të madhe këtë rrugë detare nga minat.

Rrëfimi iranian erdhi në dy faza. Fillimisht, Gardianët e Revolucionit, forca e fuqishme e armatosur e Iranit, deklaruan në një komunikatë se tri anije "shkelëse shpërthyen dhe morën flakë pasi u përplasën me mina, ndërsa po përpiqeshin të kalonin nëpër rrugën e paautorizuar në jug të ngushticës". Sipas tyre, anijet kishin "çaktivizuar radarët dhe sistemet e tyre të lundrimit" dhe kishin injoruar paralajmërimet. Në të njëjtën komunikatë, Gardianët pohuan se kanë sekuestruar në zonë një dron amerikan zbulimi.

Më pas, ushtria iraniane njoftoi se ishte goditur edhe një cisternë tjetër. Sipas komunikatës së saj, të transmetuar nga televizioni shtetëror, anija "që vepronte në mënyrë të paligjshme në një zonë të kufizuar dhe të rrezikshme (…), u dëmtua dhe mori flakë pasi u përplas me mina detare". As origjina e ngarkesës, as flamujt e anijeve nuk janë bërë të ditur.

Në anën tjetër, agjencia britanike e sigurisë detare UKMTO njoftoi gjatë natës se ishte informuar për një anije në flakë në ngushticën e Hormuzit, pranë Omanit, pa dhënë hollësi për gjendjen e ekuipazhit apo të mjetit. Agjencia raportoi gjithashtu se një cisternë ishte goditur nga një "predhë me origjinë të panjohur" në të njëjtën ngushticë, pa pasur të lënduar. Nuk është e qartë nëse këto dy raste përkojnë me dy nga katër anijet e përmendura nga Irani.

UKMTO sinjalizoi edhe fundosjen e një mjeti lundrues në ngushticë, në brigjet e Omanit. Sipas autoriteteve rajonale, bëhej fjalë për një anije tradicionale të Gjirit, "të përfshirë në një incident të sigurisë detare, i cili shkaktoi një zjarr të madh në bord". Ekuipazhi u evakuua shëndoshë e mirë.

Ngushtica e Hormuzit, e kufizuar në veri nga brigjet iraniane dhe në jug nga sulltanati i Omanit, është rreth tridhjetë kilometra e gjerë në pikën e saj më të ngushtë. Para luftës, nëpër të kalonte një e pesta e hidrokarbureve të botës. Lufta nisi në fund të shkurtit me sulme izraelito-amerikane kundër Teheranit, dhe që atëherë Irani pretendon kontrollin mbi këtë rrugë strategjike, duke shënjestruar rregullisht anijet që e përshkojnë pa lejen e tij duke lundruar përgjatë brigjeve omanase.

Si kundërpërgjigje, Uashingtoni ka vendosur një bllokadë ndaj porteve iraniane dhe shoqëron cisternat përgjatë kësaj rruge, ndërsa negociatat mes dy vendeve kanë ngecur. Komanda Qendrore e ushtrisë amerikane për Lindjen e Mesme (Centcom) ka pohuar së fundmi se që nga vera ka ndihmuar vendet e Gjirit të eksportojnë 1,5 miliard fuçi naftë përmes ngushticës, duke anashkaluar bllokimin iranian. Në rrjetin social X, Centcom siguroi se rrugët kryesore janë pastruar nga çdo minë iraniane.