Williamson: Vendimi i Specialës përputhet me gjetjet tona të vitit 2014

Prokurori amerikan që udhëhoqi hetimin nga i cili lindën Dhomat e Specializuara të Kosovës thotë se aktgjykimi ndaj Hashim Thaçit, Jakup Krasniqit, Kadri Veselit dhe Rexhep Selimit nuk solli befasi për të. Sipas Clint Williamson, ish-kryeprokurorit të Task Forcës Speciale Hetimore, ajo që gjykata vendosi përputhet në masë të madhe me gjetjet paraprake që ekipi i tij publikoi në vitin 2014.

"Në fund të korrikut 2014, ne bëmë publike gjetjet tona paraprake nga hetimi", tha Williamson në një intervistë për Rrjetin Ballkanik të Gazetarisë Investigative (BIRN). "Ato kryesisht përputheshin me atë që ishte në aktgjykimin që sapo u shpall nga Gjykata Speciale e Kosovës."

Gjetjet e asaj kohe, sipas tij, flisnin për dhunë të rëndë: "Kështu, ne gjetëm se kishte pasur një numër të rasteve të trajtimit çnjerëzor, torturës dhe vrasjeve që u drejtuan kundër pakicave etnike në Kosovë, si dhe kundër shqiptarëve që ishin kundërshtarë politikë të UÇK-së dhe të të akuzuarve që u dënuan së fundmi në këtë aktgjykim."

Task Forca Speciale Hetimore u krijua nga Bashkimi Evropian në shtator të vitit 2011, me detyrën për të hetuar pretendimet e raportit të Dick Martyt. Williamson e drejtoi atë për tre vite, nga shtatori i 2011-s deri në gusht të 2014-s. Ky trup ishte paraardhësi i Zyrës së Prokurorit të Specializuar. Në deklaratën e vitit 2014, hetuesit kishin arritur në përfundimin se nuk kishte prova të mjaftueshme për një aktakuzë për trafikim organesh, por kishte mjaftueshëm për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit. Ky përfundim çoi në themelimin e Dhomave të Specializuara.

Që atëherë, Zyra e Prokurorit të Specializuar ka ngritur tri aktakuza për krime lufte. Dy prej rasteve kanë përfunduar me aktgjykime të formës së prerë, ndërsa i treti, ai ndaj ish-krerëve të UÇK-së, është në shkallë të parë: më 16 shtator, Thaçi, Krasniqi, Veseli dhe Selimi u shpallën fajtorë për krime lufte. Vendimi nuk është i formës së prerë.

Williamson ishte i kujdesshëm kur u pyet për dallimet konkrete mes gjetjeve të tij dhe veprave për të cilat u dënuan të katërt. "Kjo është diçka për të cilën do të ishte e vështirë për mua të komentoj. Nuk e kam lexuar të gjithë aktgjykimin", tha ai, duke shtuar se kishte lexuar vetëm përmbledhjen, "e cila ofron një pasqyrë mjaft sipërfaqësore të gjetjeve faktike".

Megjithatë, vlerësimi i tij i përgjithshëm mbeti i njëjtë: "Mendoj se nga ajo që u tha nga gjyqtarët në aktgjykim dhe ajo që pasqyrohet në përmbledhje, përsëri, përputhet me kuptimin tonë të përgjithshëm faktik të asaj që ka ndodhur."

Ai pranoi se koha ka lënë gjurmë në provat. "Pa dyshim që do të prisja të kishte dallime. Tani kanë kaluar 12 vjet që kur ne i publikuam këto gjetje paraprake. Jam i sigurt se kishte disa dëshmitarë që ndërruan jetë apo u pamundësuan ndërkohë dhe nuk mundën të bashkëpunonin në proces. Jam i sigurt se ata gjetën dëshmitarë shtesë me të cilët folën", tha Williamson. Sipas tij, provat që prokurorët paraqitën përfundimisht në gjyq ka të ngjarë të kenë devijuar pak nga ato të ekipit të tij, "thjesht për shkak të kalimit të kohës".