Vajza e refugjatëve turq që mund të bëhet kryebashkiakja e Berlinit

Dy vjet më parë do të kishte tingëlluar si shaka: partia e së majtës Die Linke me shanse serioze për të drejtuar për herë të parë qeverinë e kryeqytetit gjerman, dhe në krye të saj një grua me origjinë turke. Sot, ai skenar është bërë një mundësi konkrete. Elif Eralp, juriste 45-vjeçare, është kthyer në një prej kandidateve më të forta për të udhëhequr Berlinin pas zgjedhjeve të 20 shtatorit.

Sondazhi më i fundit, i publikuar të premten e kaluar nga qendra demoskopike Insa, e rendit partinë në pushtet — demokristianët e CDU-së — vetëm një pikë përpara Die Linke. Megjithatë, e majta ka arritur t'i barazojë rivalët në preferencat politike të berlinezëve, çka i jep Eralp një probabilitet të lartë për t'u bërë kryebashkiakja e re e landit të Berlinit.

Aritmetika e pushtetit është e ndërlikuar. Kush do të qeverisë Berlinin duhet ose të sigurojë shumicë absolute — praktikisht e paarritshme për këdo sipas sondazheve — ose të formojë një koalicion. Die Linke do të kishte mundësinë të drejtonte një front të majtë me të Gjelbrit dhe socialdemokratët e SPD-së, ndërsa gjithçka tregon se pikërisht SPD-ja do të mbajë çelësin e ekzekutivit.

Ngjitja e ngadaltë por e qëndrueshme e Eralp lidhet me një profil që përputhet me energjinë e re me të cilën Die Linke është kthyer në skenën politike gjermane. "[Supozohet se] një person si unë nuk do të bëhej kryebashkiake. Si bijë refugjatësh, kam luftuar kundër padrejtësisë që kur kam vetëdije. Kam qenë dëshmitare se si familjet si e jona trajtoheshin ndryshe. Prandaj studiova Drejtësi, për të mbrojtur barazinë e të gjithëve", shpjegoi ajo në videon e prezantimit të kandidaturës, në tetor të vitit të kaluar.

Deputete rajonale e Berlinit që prej vitit 2021 dhe nënkryetare e grupit parlamentar të Die Linke, Eralp mbështetet te përvoja e saj jetësore për t'iu afruar votuesve: nënë e dy fëmijëve që ndjekin një shkollë publike, banore e një apartamenti të thjeshtë me qira dhe prej 15 vjetësh pjesë e komunitetit të lagjes së saj, Kreuzberg. "Mund të duket pak i ashpër, por këtu ka një komunitet të mrekullueshëm. Njerëz autentikë që përkrahin njëri-tjetrin, dhe kjo nuk blihet", thotë ajo.

Historia e saj nis larg Berlinit. Në vjeshtën e vitit 1980, prindërit e saj — socialistë dhe sindikalistë — ikën nga Turqia pas grushtit të shtetit të ushtrisë të atij viti, të frikësuar nga represioni dhe persekutimi politik. E ëma ishte tetë muajshe shtatzënë. Kështu, në vend të Stambollit siç ishte planifikuar, Eralp lindi në Mynih. Dy vjet më vonë, pasi u miratua azili, familja u zhvendos në Dortmund, ku i ati gjeti punë si mjek. E ëma, ndërkohë, iu desh të priste 15 vjet të tjera që autoritetet gjermane t'i njihnin titullin si trajnere infermierësh.

Kur Eralp ishte tetë vjeçe, familja u shpërngul në Hamburg, ku ajo u rrit dhe studioi Drejtësi. Në një intervistë të fundit me javoren gjermane Der Spiegel, ajo rrëfeu se si në rininë e saj, pas sulmeve raciste të Möllnit dhe Solingenit në vitin 1993 kundër emigrantëve me origjinë turke, jetoi me frikën se shtëpia e saj mund të digjej.