Mbyllja e tubacionit Lindje-Perëndim në Arabinë Saudite pas një serie atentatesh me dronë të lëshuar nga Iraku ka vënë në rrezik 4 milionë fuçi naftë në ditë. Analistët paralajmërojnë një kërcim të mëtejshëm të çmimeve, nëse ndërprerja kalon rezervën e pesë-shtatë ditëve.

Arteria që Arabia Saudite kishte shndërruar në daljen e sigurt të naftës së vet, larg Gjirit dhe Hormuzit, është jashtë funksionit. Pasi dronë të lëshuar nga Iraku goditën një segment kyç të tubacionit Lindje-Perëndim në rajonet e Riadit dhe Medinës, Riadi e mbylli të premten të gjithë sistemin si masë paraprake. Qeveria saudite bëri të ditur se në këto goditje disa persona u plagosën.
Pasojat u lexuan menjëherë në tregjet globale: mbyllja ka vënë në rrezik 4 milionë fuçi në ditë dhe ka shkaktuar një kërcim të ndjeshëm të çmimeve. Të martën në mëngjes, kontratat e ardhme të naftës Brent me afat në nëntor u rritën 0,6 për qind, në 106,29 dollarë për fuçi, pas një hovi prej më shumë se 21 për qind brenda një muaji. Nafta amerikane WTI me afat në oktobre tregtohej 1,2 për qind më lart, në 102,61 dollarë, me një rritje mbi 25 për qind në një muaj. Javën e kaluar WTI kaloi pragun e 100 dollarëve për herë të parë prej majit të vitit të kaluar. Sipas analistëve, çmimet nuk kanë gjasa të zbresin nën 100 dollarë për fuçi së shpejti, sepse tregtarët po e çmojnë gjithnjë më shumë humbjen e një sasie të konsiderueshme të furnizimit rajonal.
Tubacioni Lindje-Perëndim transporton naftë të papërpunuar nga Abkaiku në bregun lindor të Gjirit deri në portin e Janbusë në Detin e Kuq. Sistemi prej rreth 750 miljesh vlerësohet të ketë një kapacitet total të projektuar prej 7 milionë fuçish në ditë pas zgjerimeve të fundit. Pikërisht mbi këtë rrugë Arabia Saudite, eksportuesi më i madh i naftës së papërpunuar në botë, po e zhvendoste eksportin larg Ngushticës së Hormuzit, ndërkohë që luftimet mes SHBA-ve dhe Iranit vazhdojnë.
Dëmi nuk është i vogël. Sipas vlerësimeve të analistëve, një nga stacionet e pompimit të tubacionit ka pësuar dëmtime të konsiderueshme, dhe imazhet satelitore të shtrirjes së dëmit e kanë shtyrë një pjesë të tyre te përfundimi se riparimet mund të zgjasin gjatë. Presidenti i Lipow Oil Associates, Andy Lipow, ka sugjeruar se puna mund të marrë muaj. Riadi nuk ka bërë të ditur deri tani numrin e stacioneve të pompimit të prekura, as një afat për rinisjen.
"Konflikti më i gjerë në Lindjen e Mesme po vë tashmë një prim mbi naftën e papërpunuar, dhe humbja e tubacionit Lindje-Perëndim të Arabisë Saudite shton një kufizim tjetër të madh", shkroi në një notë kërkimore Janiv Shah, nënkryetar për tregjet e naftës në Rystad Energy. Ai e cilësoi reagimin e çmimeve relativisht të përmbajtur, por me një kusht: "Reagimi relativisht i përmbajtur i çmimeve sugjeron se tregu pret ende që rezervat saudite t'i amortizojnë eksportet në afat të shkurtër, por nëse ndërprerja shtrihet përtej rezervës prej pesë deri në shtatë ditësh, kjo mund të ndryshojë me shpejtësi."
Këtu qëndron rreziku më i madh. Për dekada, rezervat e bollshme globale kanë shërbyer si amortizues gjatë krizave, por gjatë javëve të fundit analistët kanë ngritur alarmin se ky rrjet sigurie po shpërbëhet me shpejtësi për shkak të konfliktit në vazhdim në Lindjen e Mesme. Sipas Paul Gooden, drejtues i burimeve natyrore në menaxherin e investimeve Ninety One, rezervat janë tërhequr tashmë me rreth 1 miliard fuçi. "Ka gjasa të kemi edhe rreth 1 miliard tjetër para se të arrijmë fundin e rezervuarëve, kështu që kemi ende hapësirë për të marrë frymë", thotë ai, por shton: "Por çdo ditë që Hormuzi mbetet i mbyllur, tregu i naftës shtrëngohet, dhe rreziku është asimetrikisht në drejtim të rritjes."
Pesha e mbylljes matet edhe në logjistikë. Torbjorn Soltvedt, analist kryesor për Lindjen e Mesme në kompaninë e inteligjencës së rrezikut Verisk Maplecroft, theksoi se atentati hoqi nga loja një rrugë eksporti që mbante më shumë se 4 milionë fuçi në ditë, sasi që tani do të duhet të kalojë përsëri nëpër Ngushticën e Hormuzit. Ai vuri në dukje se volumet ditore nëpër atë ngushticë janë të luhatshme dhe zakonisht mesatarizojnë vetëm rreth gjysmën e niveleve të para konfliktit. Sipas tij, zhvillimet "nënvijëzojnë ciklin gjithnjë e më të fortë të reagimit nga konflikti rajonal": "Atentatet ndaj infrastrukturës energjetike dhe tankerëve po kufizojnë eksportet e naftës, ndërsa ndërprerja që po vjen si pasojë e transportit detar në përgjithësi po e vonon importin e pjesëve të nevojshme për të rikthyer rrugën e vetme të madhe alternative që anashkalon Ngushticën e Hormuzit."
Nuk mungojnë zërat më të matur. Laura James, zëvendësdrejtore dhe analiste e lartë për Lindjen e Mesme në Oxford Analytica, u tha të hënën emisionit "Access Middle East" të CNBC-së se herën e kaluar kur tubacioni Lindje-Perëndim u atakua, Arabisë Saudite i duheshin vetëm disa ditë për ta rinisur, edhe pse dëmi këtë radhë duket "më serioz". Sipas James, është "gjithnjë e më e mundshme" që i gjithë korridori i Detit të Kuq të bjerë nën kërcënim, për shkak të presionit të Iranit për të ndalur çdo naftë që del nga rajoni. "Por sigurisht, edhe pasi tubacioni rinis, kemi ende problemin e Bab el-Mandebit dhe nëse nafta mund të dalë nga ajo rrugë", thotë ajo.
Sfondi i kësaj krize energjetike është ushtarak: armiqësitë e reja mes SHBA-ve dhe Iranit, një ofensivë tokësore e rebelëve hutitë të mbështetur nga Irani përgjatë bregdetit të Detit të Kuq dhe një valë e re atentatesh ndaj Arabisë Saudite. Sa më gjatë të mbetet i mbyllur tubacioni, thonë analistët, aq më i madh bëhet shoku i çmimeve.
Familjet që aplikojnë vonë humbin muaj mbështetjeje, sepse subvencioni për faturat e rrymës nis vetëm nga muaji i aprovimit. Aplikimi për programin 2026-2027 është i hapur deri më 31 mars 2027.

