Brenda nëntë ditësh janë regjistruar 15 sulme ndaj anijeve në Ngushticën e Hormuzit, 11 prej tyre vetëm në katër ditët e fundit. Teherani tani shtrin mbikëqyrjen e tij detare deri në Detin Arabik.

Marina iraniane ka nxjerrë në det njësi operative me një formacion të ri, në kohën kur anijet që kalojnë Ngushticën e Hormuzit po përjetojnë valën më të rëndë të sulmeve që nga fillimi i luftës së Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit kundër Iranit.
Sipas marinës, njësitë janë vendosur "në lindje të Ngushticës së Hormuzit dhe përgjatë Detit të Omanit dhe Detit Arabik, pasi identifikoi një cisternë që pësoi dëme dhe mori flakë". Detyra e tyre, sipas deklaratës, do të jetë ruajtja e një "mbikëqyrjeje në kohë reale të aktiviteteve të armikut dhe të trafikut detar në rajon". Ushtria iraniane e paraqiti hapin si zgjerim të kontrollit mbi ngushticën përmes njësive të reja të caktuara për të shënjestruar anijet.
Njëkohësisht, marina u bëri thirrje anijeve që të mos i fikin transponderët dhe t'i koordinojnë lëvizjet me forcat e armatosura iraniane, nëse duan të kalojnë të sigurta nëpër zonë.
Shifrat tregojnë një përshkallëzim të shpejtë. Sipas kompanisë së gjurmimit detar Kpler, 10 cisterna u goditën në ngushticë mes 28 shtatorit dhe 4 tetorit, ndërsa një goditje tjetër pasoi më 5 tetor. Qendra Britanike e Operacioneve të Tregtisë Detare (UKMTO) ka regjistruar më pas 15 sulme të tjera nga 6 deri më 14 tetor, prej të cilave 11 ndodhën vetëm gjatë katër ditëve të fundit. Mes tyre janë një anije kontejnerësh dhe një cisternë, të goditura të martën nga predha të panjohura brenda ngushticës. Autori i këtyre sulmeve nuk është identifikuar.
Një zyrtar iranian, i cili foli pa u identifikuar për agjencinë Reuters, pohoi se Teherani nisi rreth 10 ditë më parë të përdorë taktika të ndryshme sulmuese ndaj anijeve që i konsideron shkelëse të kufizimeve të tij, gjë që, sipas tij, ka sjellë rritjen e sulmeve. Strategjia përfshin ndryshim si të llojit, ashtu edhe të ritmit të sulmeve. Një nga synimet, sipas të njëjtit zyrtar, është ndikimi në rezultatin e zgjedhjeve të mesmandatit në Shtetet e Bashkuara në nëntor.
Perëndimi i ngushticës është kthyer në fushëbetejë që nga fundi i shkurtit, kur më 28 shkurt nisi lufta e SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit. Si hakmarrje për sulmet amerikano-izraelite, Irani e mbylli në praktikë ngushticën dhe i shtoi sulmet ndaj anijeve që përpiqeshin të shkelnin rregullat e tij. Uashingtoni, nga ana e vet, mban një bllokadë detare mbi portet jugore të Iranit, ndërsa sanksionet po shtrëngohen. Teherani ka deklaruar vazhdimisht se do të ndjekë përpjekje ushtarake dhe diplomatike për ta detyruar Uashingtonin t'u nënshtrohet kërkesave të tij për rihapjen e ngushticës. Irani i quan sulmet dhe kufizimet në këtë rrugë ujore çështje sigurie kombëtare dhe vetëmbrojtjeje përballë luftës.
Goditja ndaj tregut të energjisë është e drejtpërdrejtë. Në shtator, rrjedhat e naftës së papërpunuar ishin rikthyer në nivelet e paraluftës, por me valën e re të sulmeve tranziti ka rënë sërish. Para luftës, nëpër ngushticë kalonin rreth 125 anije të mëdha tregtare në ditë dhe rreth 20 për qind e furnizimeve globale me naftë të papërpunuar dhe gaz natyror të lëngshëm. Autoritetet iraniane kanë sinjalizuar gjithashtu se synojnë të pengojnë një sistem transporti me qarkullim të rregullt, të mbështetur nga SHBA-ja, i cili kishte mundësuar më shumë eksporte energjetike përmes ngushticës.
Chris Featherstone, politolog në Universitetin e Jorkut në Mbretërinë e Bashkuar, vlerëson se shtimi i sulmeve dhe ndikimi i tyre në rrjedhat e energjisë dëshmojnë sa e brishtë mbetet kjo ngushticë si rrugë kyçe për eksportet e naftës.
Në raportin e saj të fundit, Qendra e Përbashkët e Informacionit Detar (JMIC), e udhëhequr nga Marina amerikane, e vlerëson kërcënimin ndaj anijeve tregtare në Ngushticën e Hormuzit si "të rëndë", që është niveli i dytë më i lartë në shkallën e saj.
Ministria e Mbrojtjes e Serbisë promovoi një dokumentar që lartëson korpusin e Prishtinës, njësinë dy komandantët e së cilës u dënuan në Hagë për krime lufte. Në premierën në Nish ishte i pranishëm edhe njëri prej tyre, Vlladimir Llazareviqi.

