"E dija veten të vdekur": dëshmia e Zahrije Podrimçakut për tre muaj në errësirë

Një qeli pa dritare, errësirë e plotë dhe tre muaj vetmi. Kështu e përshkroi ish-e burgosura Zahrije Podrimçaku kohën e saj në burgun e Lipjanit, gjatë seancës së mbajtur sot në gjykimin ndaj Nadica Cepkenoviqit, të akuzuar për krime lufte të kryera gjatë luftës në Kosovë.

Në dëshminë e saj, Podrimçaku rrëfeu për torturat dhe përjetimet e rënda si në Lipjan, ashtu edhe më pas në burgun e Beogradit, ku ishte transferuar. Sipas saj, në kryeqytetin serb u përball me një gjendje të rëndë psikologjike, duke mos besuar se do të dilte e gjallë prej andej.

"Më transferuan në burgun e Beogradit, aty e dija veten të vdekur dhe nuk besoja se do të kthehesha e gjallë në Kosovë. Dikur aq shumë u lodha pa gjumë dhe nga torturat psikike, duke menduar se çfarë do të ndodhte me mua. Jam çuar për nevoja fiziologjike dhe kam kërkuar ku ka tualet. Kur shkova në tualet, pashë se kishte bojler dhe ujë të vakët. Isha shumë e lodhur. Unë edhe ashtu e konsideroja veten të vdekur dhe s'besoja se do të kthehesha në Kosovë. Kam hyrë dhe i kam pastruar flokët dhe krejt trupin. Thashë, e vdekur se e vdekur, të pastrohem. Sepse më mbuluan djersët nga pagjumësia, lodhja dhe torturat psikike që m'i bënin, duke dëgjuar zhurmat dhe përplasjet e dyerve", tha ajo.

Duke folur për periudhën në burgun e Lipjanit, Podrimçaku dëshmoi se kishte qëndruar e vetme në qeli, në një dhomë ku drita nuk hynte fare.

"Kam qenë edhe në vetmi në burgun e Lipjanit. Tre muaj në një dhomë pa dritare. Krejt terr ka qenë. Kur vinin të na kontrollonin në dhomë, as sytë nuk ua shihja, nuk vërehej a është burrë apo grua. Kisha frikë mos po vijnë meshkuj për të dhunuar. Vetëm ta kem vetëdijen, ta kontrolloj veten", deklaroi ajo.

Cepkenoviq mbetet e akuzuar dhe konsiderohet e pafajshme derisa të provohet e kundërta me vendim gjyqësor të formës së prerë.