Dhjetë ditë në komë, shtatë vjet pritje: minatori i Trepçës ende pa asnjë seancë në gjykatë

Një vagon i dalë nga binarët, mëlçia e dëmtuar në dy-tre vende, një pjesë e mushkërive e lënduar dhe dhjetë ditë në komë. Kaq zgjati nata që ndryshoi jetën e minatorit Liridon Ahmeti, punëtor i ndërmarrjes "Trepça" që nga viti 2015. Shtatë vjet më vonë, ai ende nuk ka marrë asnjë cent kompensim.

"Ngjarja ka ndodhur në vitin 2019, saktësisht më 16 nëntor, në horizontin e 11-të te punishtja numër 58. Kam qenë duke bartur, duke transportuar xehen. Për momentin ka dalë vagoni nga binarët dhe më ka rrokë në këtë pjesën, anën e djathtë, më ka dëmtu mëlçinë në dy-tre vende edhe një pjesë të mushkërive", tregon Ahmeti.

Pasojat ishin të rënda. "Masnej lëndimi ka qenë mjaft i rëndë. Kam vazhdu trajtimin në spital, 10 ditë kam qëndruar në komë. Dhe kështu ka vazhduar tani", thotë ai.

Rrugën e gjykatës e nisi në vitin 2020, me një padi për kompensimin e lëndimit në punë. Sipas Ahmetit, deri më tash Gjykata nuk ka marrë asnjë vendim dhe nuk është mbajtur as edhe një seancë e vetme. Gjykata e Mitrovicës, që mbulon zonën ku ndodhet miniera kryesore e Stantërgut, është e mbingarkuar me lëndë dhe minatorët e lënduar detyrohen të presin me vite të tëra për kompensimin e dëmit.

Zvarritja e procedurave ka krijuar një situatë të disfavorshme për minatorët e "Trepçës" që lëndohen nëpër miniera. Një pjesë as nuk e nisin fare betejën ligjore. Arsim Muli, minator i lënduar në minierën e Stantërgut, nuk ka marrë kompensim dhe as nuk ka iniciuar padi për të kërkuar të drejtat e tij.

Muli rrëfen se lëndimi ndodhi pikërisht kur po kryente detyrën më të rrezikshme në punishte, sigurimin e saj para se të hynin kolegët. "Ka ndodhur se ne si xehetarë jemi të kualifikuar, me kualifikim të lartë si xehetar në punë në minierë, punishte. Aty ndodhin raste ato për shembull raste të papritura. Unë jam hy në punishte, se detyra ime është me hy i pari, me siguru punishten, me këqyrë gjendjen qysh është. Tani që me hy të tjerët, për shembull ndihmësi, ngarkuesi që manipulon me mjete ngarkuese. A detyra ime është me hy i pari dhe me siguru vendpunishten", thotë ai.

Pastaj erdhi shkëmbi. "Kur jam hi, duke siguruar punishten, ka ndodhur që një pjesë e një shkëmbi ka rrëshqitë edhe më ka lëndu në kokë dhe në dorë, edhe një pjesë këtu. Domethënë kam qenë i lënduar në tre vende, por me fatalitet s'ka pasur diçk", tregon Muli.

Minierat mbeten ndër vendpunishtet më të rrezikshme në botë: brenda një viti, në mbarë globin vdesin dhjetëra punëtorë nga aksidentet në miniera, ndërsa mijëra të tjerë mbeten me pasoja nga lëndimet apo sëmundjet profesionale. Në Kosovë sektori i minierave është në pronësi të Qeverisë së Kosovës, ndërsa ndërmarrja më e madhe minerale, "Trepça", zotëron miniera në Mitrovicë, në rrethin e Prishtinës, në Novobërdë dhe në disa zona të tjera të vendit. Ndërmarrja ende punon me humbje dhe pikërisht punëtorët e lënduar në aksidentet e ndodhura në të përballen me sfida serioze për të siguruar kompensimin e lëndimeve.